Вистинската приказна
Овој текст е базиран на вистинска приказна. По Втората светска војна, во Југославија, од високи инстанции од Белград, во Македонија доаѓа строго доверлива команда до инстанциите: да се испратат луѓе и голема механизација во напуштен стар рудник, на тромеѓата помеѓу Југославија, Грција и Бугарија. Наредбава е малку чудна бидејќи целото локално население знае дека рудникот го напуштиле некои Французи, уште во 18 век. Копај, копај – ништо. Прашањето е зошто ваква чудна наредба? Одговорот е во архивите на берлинскиот Рајхстаг. Разузнавачките служби на сојузниците, по паѓањето на Третиот Рајх, успеваат да најдат крајно педантно архивирана документација која докажува дека рудникот работел за време на војната. И дека остварувал големи приходи. Кој да се сомнева во германската прецизност!
Што се случило?
Некој од важните и влијателни индустријалци и офицери блиски до Хитлер, за да ги тргнат своите деца од виорот на војната, измислуваат рудник во којшто нивните синови не копаат ништо, а тие го плаќаат, во Берлин, тоа што не е ископано.
Оваа драма му ја посветувам на мојот дедо Ристо Дуковски
Оваа драма му ја посветувам на мојот дедо Ристо Дуковски
ИЗГУБЕНИ ГЕРМАНЦИ ИЛИ, ЛОВ НА ПЕПЕРУШКИ
Дејан Дуковски
Актерска екипа
Тони Михајловски – Ото
Камка Тоциновски – Марија Лили Марлен Дитрих
Јордан Симонов – Адолф
Јовица Михајловски – Бењамин
Никола Ристановски – Кристијан
Звездана Ангеловска – Винченцо
Оливер Митковски – Рик
Емил Рубен – Тито
Сања Арсовска – Војничко радио Белград
Техничка екипа
Сценограф: Виктор Михајлов
Костимограф: Бојана Никитовиќ
Кореограф: Кренаре-Кери Невзати
Автор на плакат: Срѓан Јаниќијевиќ
Вокален тренер: Ана Христова
Помошник на режисерот: Јане Спасиќ
Продуценти: Виктор Рубен и Симона Угриновска
Асс. на режисерот (волонтери): Драгана Стојчевска, Милош Андоновски, Ангелчо Илиевски (*студенти на ФДУ по режија во класата на проф. Слободан Унковски)

